ένα γλυκάκι..

ένα γλυκάκι είναι λίγο πολύ λίγο
δυο γλυκάκια είναι λίγα τι να πωωω
τρία γλυκάκια είναι λίγα πολύ λίγα
δώσε μου τέσσερα και δε θα λιγωθώωω

δως μου γλυκά πολλά ταψιά σοροπιαστάαα
κι εγώ βασίλισσα θα σ΄ χω στη κουζίνα
μη τσιγκουνεύεσαι πάντα να σκέφτεσαι
πως τα γλυκά ποτέ δεν είναι αρκετά

δως μου γλυκά πολλά τρούφες ζαχάρωτά
μπαμπάδες πάστες τούρτες και καζάν ντιπί
μαρέγκες χτυπητές μπεζέδες και εκ μέκ
της εγκρατίας αμφισβητώ την αρετή

διασεκυή του "ένα φιλάκι είναι λίγο πολύ λίγο"
αφιερωμένο στη maya που σε κάποια στιχομυθεία μας μου το ενέπνευσε..

χειμώνας

χειμώνας..
ο καφές πριν το νερό τελειώνει
η κόρη απαρατήρητη περνά
το αμάξι χαλασμένο να παγώνει
ποιος να δουλέψει έξω στο χιονιά

χειμώνας..
μια αγκαλιά ή ζέστη αναζητάς
η ποικιλία του θέρους ξεχασμένη
τη σόμπα πιο κοντά σου την τραβάς
η κατανάλωσή σου ανεβαίνει

χειμώνας..
δε συνηθίζεται εύκολα η κλεισούρα
στα χιόνια θέλεις πάλι να βουτάς
στα κύματα και στην ανεμοδούρα
γι αργότερα τις μνήμες να φιλάς

σκονη

η σκόνη μου

σηκώνεται

στην ελαφρά

πνοή

έρχεται στο φως

γίνεται χίλιοι

μικροί ήλιοι

και ξαναπέφτει

στη σκιά

η μόνη

μετά θάνατον

ζωή

των νεκρών μου

κυττάρων

επέτειος

πέρασε η επέτειος
σίγησαν τα ταμπούρλα
η έπαρσις αναίτιος
έφυγαν και τα βούρλα

μόνο σκουπίδια μείνανε
της μάζωξης πειστήρια
έτσι κι αλλιώς δε γίνανε
της μέθεξης μυστήρια

όταν περάσει η στιγμή
εκείνη η ιερή
θα ξεθωριάσει η τιμή
η τόσο λαμπερή

όλοι ξανά θα πέσουνε
στη μαύρη μετριότητα
τα μάγια δε θα δέσουνε
χωρίς κάποια ποιότητα

και ήλθε πάλι ο καιρός
της άλλης επετείου
στήθη φουσκώνουν δυστυχώς
επάρσεως αναιτίου

koulpa 19/11/08

μαύρο κι άσπρο

για δες.. θαρρώ κατάλαβα.. αν όλα ανακατέψεις
στη θεωρία.. τα χρώματα στο μαύρο θα επιστρέψεις
μα αν το κάνεις με το φως με προβολείς με χρώμα
άσπρο θα πάρεις.. λογικά.. κατάλαβες ή ακόμα;

αγάντα και μη σπρώχνεστε εσείς οι πισινοί
..στη θέση αναφέρομαι μη γίνεστε ξινοί
μήπως το καθαρίσουμε και βγάλουμε μιαν άκρη
γιατί απ'την αγανάκτηση μου φεύγει ένα δάκρυ

λες έτσι να'νε στη ζωή.. αν όλα τα προσθέσεις
στο μαύρο να κατέρχεσαι.. στις τελευταίες θέσεις;
κι αν τίποτα δεν υποστείς και τίποτα δε κάνεις
με τ'ασπρο της περιστεράς βαφτείς όταν πεθάνεις;

το αγαπώ το μαύρο μου.. και κι όλα να τα προσθέτω
και ας πονάω.. και ας χτυπώ. αρκεί να συνεχίζω
το άσπρο της περιστεράς.. ενόρκως καταθέτω
δε μου αρκεί.. δεν είν' ζωή.. μες το κακό ανθίζω..

koulpa 10/11/08
μια ιδιότροπη συμμετοχή στο παιχνίδι που είδα στη παιδική χαρά της maya

έμμετρον βιογραφικόν

γεννήθηκα χαράματα στη γκρίζα την αθήνα
και στο παγκράτι το χωριό πήγα απ'το πρώτο μήνα
περπάτησα εμίλησα και διάβασα νωρίς
κι από παρέες ανδρικές.. συνήθισα χωρίς
πρώτη δουλειά μου ήταν καρφίτσες να μαζεύω
στο ατελιέ της μάνας μου.. κορίτσια να χαζεύω
στο δίπλα κομμωτήριο μου άρεσε πολύ
κυρίες να παρατηρώ που πήγαν για μαλλί
και να βοηθώ σκουπίζοντας δίνοντας τσιμπιδάκια
τα σεσουάρ τα ρόλει κάτι μικρά χαρτάκια
στη πρώτη τάξη έμαθα τον ανταγωνισμό
με της καλής δασκάλας μου το μαύρο φασισμό
έτσι σχολεία άλλαζα σα να'τανε πουκάμισα
τα χρόνια του δημοτικού στους δρόμους τα χαράμισα
τέλειωσα το δημοτικό και πήγα στο γυμνάσιο
βιβλία δεν ακούμπαγα και με έλεγαν αφάσιο
με κάποιο τρόπο έπαιρνα μεγάλους βαθμούς
ωθούσα τους συμμαθητές σε άγριους βρυχηθμούς
τα καλοκαίρια δούλευα σε διάφορες δουλειές
σε μαγαζιά κι οικοδομές δεν είχα τεμπελιές
στο λύκειο αποφάσισα πως μέχρι εκεί θα πάω
στους δρόμους της εκπαίδευσης πιο πέρα δε φτουράω
τα φόρτωσα στο κόκορα και πέρναγα καλά
γυμναστική ζωγραφική και σινεμά πολλά
μία σχολή εδήλωσα αντίθετα με όλους
και πίστευα πως θα βρεθώ έξω να παίζω βόλους
μα μπήκα τρίτος στη σειρά λόγω ζωγραφικής
σε μιά σχολή μεσ' στα ΤΕΙ.. τι οίκος ανοχής
παράλληλα εδούλευα γραφίστας τυπογράφος
πολύ καλά επέρναγα δηλώνω ενυπογράφως
με απεργίες αποχές και διάφορα προβλήματα
με έβλεπα να προχωρώ με του τανγκό τα βήματα
τα μούτζωσα και έκοψα και την αναβολή
είπα θα πάω διακοπές που έχω καιρό πολύ
δέκα ημέρες άντεξα θάλασσες και ρακέτες
έχασα είκοσι κιλά και είχα γίνει φέτες
γύρισα στην πρωτεύουσα σχεδόν με το φορείο
την άλλη μέρα έπιασα δουλειά σε συνεργείο
στο ναυτικό επέρασα δύο ωραία χρόνια
σ'ένα αντιτορπιλό με ζέστες και με χιόνια
κάποτε απολύθηκα και ψάχνοντας δουλειά
τυπογραφεία ανοιχτά δεν έμεναν πολλά
έτσι κατέφυγα γι αρχή εις την οικοδομή
κάνοντας για ένα διάστημα ξανά το μπογιατζή
σε μαγαζί εβρέθηκα με επίπλων υλικά
λογιστικά κομπιούτερ και αποθηκευτικά
σιγά σιγά ασχολήθηκα και με κατασκευές
ντουλαποκουζινικά και ότι άλλο θές
και μιά κι η θέση πρόεδρου έχει πολλούς μνηστήρες
εγώ αξιώνω παραυτα κάτι με συνδερτήρες
χαρτιά κι άλλα συναφή..μια θέση γιά προμήθειες
μια και μαθαίνω ευνοεί τις συνεχείς απίθειες..

για την diVa μας που είχε τη καλοσύνη να με προσκαλέσει στο παιχνίδι

κέρδος

πολλής καιρός επέρασε, που έπαψα να φρίττω
μα κι αν δε με ακούμπησε, η φρίκη αιωρείτο
εγώ απορροφήθηκα από δουλειές μικρές
κι ο κόσμος όλος αγνοεί τις ώρες τις πικρές

που έχουν έλθει γύρω μας κι αδιάφορα σφυρίζει
κοιμάται, εμπορεύεται κι ολόγυρα κοπρίζει
γιατί θαρρώ του εμπόριου το κέρδος πως ορίζει
του κόσμου τούτου τις στροφές και προς τα που γυρίζει

δε βλέπω λύση σε αυτό το πρόβλημα του κόσμου
μόνο το κέρδος αν βρεθεί αμέσως εκτός νόμου
μα όταν το καλοσκέπτομαι και σα το δω εμπρός μου
και τότε όλα θα πήγαιναν στο ρου του υπονόμου

koulpa 9/6/08
αφιερωμένο στην αγαπημένη μου γητεύτρια που
με τις αναφορές της στην ποίηση με ξεκουνά..:):)